sábado, 7 de julio de 2012

CAT RAPES DOG - GO, GUNS & GASOLINE

 CAT RAPES DOG - GOD, GUNS & GASOLINELos suecos son gente que me caen bien y aparte les tengo envidia, no sólo por se unos de los paises con mejor nivel de vida del mundo (económicamente y de bienestar social de verdad) sino porque con la poca población que tienen, salen grupos interesantes como setas.
Como interesante es este disco de este grupo, (aquí duo) que aún está en activo.
El disco lo compré gracias a Rotor  y en el podemos ver dosis bestiales de EBM de toda la vida, pero también podemos ver dosis de Electronic Punk.
Sonidos bestiales y aplastantes en todos los temas, ritmos marciales y enérgicos en casi todos y, en algunos, como dije, descargas rápidas, aceleradas propias del Punk pero hecho con sintetizadores.
La huella de D.A.F es lo primero que se me viene a la cabeza, porque ellos fueron precursores de esto, aunque dejaré claro que estos chicos no son mejores que los germanos.
Es un disco que cumple los cánones de la EBM, con lo cual si te gusta el estilo, seguro que de aquí sacas algunos temas.
Sólo le pongo un "pero" a este disco que siempre ha hecho que para mí pierda algo y es la voz amigos.
Puede que quede bien en algún tema del disco, pero no puedo evitar que cuando la oigo, me venga a la cabeza el muñeco de J.L. Moreno Rockefeller pero pasado de drogas y alcohol. No me gusta, vamos.
Este disco fue su tercer larga duración y se editó en el año 90.
En la actualidad, el grupo sigue en activo,  aunque ahora son cuatro y sólo hay un miembro original.
Además, por lo que he leido, practican un estilo más proximo al heavy metal.
Cat 

jueves, 5 de julio de 2012

LADIES ON MARS - FIRSTLANDING


LADIES ON MARS - FIRSTLANDING
LADIES ON MARS - FIRSTLANDINGLADIES ON MARS - FIRSTLANDING


LADIES ON MARS - FIRSTLANDINGLADIES ON MARS - FIRSTLANDING

Recupero esto que puse sobre sobre el amigo Jonathan cuando se puso en contacto conmigo.
"Con el disco recién salido de fábrica, bajo el sello alemán Definition Records, el amigo Jonathan se dirige al blog para que nos hagamos eco de ello.
Bajo el nombre de Ladies On Mars nos ofrece ritmo sin fin durante los nueve temas componen su disco.
No es nuevo en esto, y también hace trabajos como productor y remezclador. Por lo tanto ya tiene tablas en esto del mundo musical.
Teniendo en cuenta que, desde mi punto de vista, la música electrónica lleva estancada bastantes años, me resulta gratificante escuchar un disco de base Techno con aires del sonido de los 90 en cuanto al estilo se refiere.
Como digo base Techno, pero también tiene cabida el Minimal Techno bien hecho, es decir, sin caer en la simple escasez de sonidos y que al final resulte un peñazo de tema. También el Techno House está presente en algunos temas. Y por supuesto la Electrónica bailable está siempre presente.
Desde mi punto de vista el minimalismo sonoro está en el ambiente del disco durante todo el tiempo. Sonidos limpios y cristalinos, sonidos sólo los necesarios. Lo importante aquí es la base rítmica y hacernos bailar. Y amigos aquí no hay problema, porque baile no falta ni durante un segundo.
No es un disco que impacte a la primera, muchos lo pueden ver como un disco para discotecas y nada más.
Vuelvo a repetir que está destinado para el baile, pero cuando lo escuchas varias veces, debajo de esa aparente simpleza, hay capas y capas de sonidos, y unos juegos con las voces para que formen parte del ritmo que van enganchando.
Mi favorita es Ionograma, me gustó desde la primera escucha.
Argentina no sólo puede exportar carne. Poco a poco está consiguiendo una cantera de músicos que nos ofrecen más que interesantes sonidos electrónicos, cada uno dentro de su estilo.
Ladies on Mars está dentro de esa cantera. Y espero que tenga mucha suerte.
Amigos míos, gracias a productos como este, y los que poco a poco van mandando a este blog músicos nuevos, no se acaba la música, lo que se acaba son las multinacionales. Pero eso es otra cosa."

Os dejo aquí todos los enlaces interesantes que me ha proporcionado Ladies On Mars.
Aquí están las páginas donde podeis comprar el disco
beatport.com
https://www.beatport.com/es-ES/html/content/release/detail/220742/First%20Landing
juno.co.uk
http://www.juno.co.uk/ppps/products/1494640-02.htm
junodownload.co.uk
http://www.junodownload.com/ppps/products/1494640-02.htm

Esta son los enlaces para conocer más sobre el músico.
http://www.ladiesonmars.com.ar
http://www.myspace.com/ladiesonmars

domingo, 1 de julio de 2012

LADIES ON MARS - PROMOSET 2012 (live @ flux bar)


Hacía mucho tiempo que no sabía nada de este amigo argentino.
Ha tenido la amabilidad, como es costumbre en él, de dejarme esta sesión tan Techno, Techno Minimal, Techno House, Techno Trance o, simplemente, Techno de sabor a los buenos 90 de calidad.
Como muchos ya sabeis, Ladies on Mars apartede Dj, también hace sus temas y edita sus propios trabajos.
Trabajos que en su momento me los dio a conocer y que los puse en el anterior blog, y ahora intentaré recuperar poco a poco, pero me va a costar, por diversas razones que no viene al caso contar ahora.
Os dejo la sesión que es buenísima y os dejo alguna dirección que merece una pasada por la misma.
Gracias Ladies On Mars por acordarte del blog y de un servidor.
Desde argentina con amor, dancetería de calidad.

BLUE RONDO A LA TURK - CHEWING THE FAT

Un seguidor del blog me preguntó hace poco si tenia algo de este grupo inglés y la verdad, no tenía nada. Pero lo recordaba y me puse a investigar por la red, pues me apetecía volver a escucharlo.El amigo Manolowea (el seguidor) y yo mantuvimos un pequeño intercambio epistolar y amistoso, en el cual el afirmaba que era un grupo New Romantic, que participaron en las famosas noches del club londinense de Blitz, propiedad del Steve Strange (Visage).
Yo por mi parte, y dejando por delante que no pongo en duda esas afirmaciones, e incluso las apoyo, pienso que en ningún momento es un sonido parecido a los New Romantic, con lo cual no los puedo integrar.
Blue Rondo pertenecen a esa hornada de grupos (Kid Kreole, Modern Romance, Animal Nightlife) que, con una imagen Chicago de los años 40 y 50, sentían pasión por los ritmos latinos con toques de Salsa y Jazz, e incluso Jazz Funk y aires Calypso, que aparecieron inmediatamente después de la defunción del sonido New Romantic, ya que este se fusionó o diluyó, según cada uno quiera, con los sonidos más Tecno Pop y Synth pop.
Las modas en la Inglaterra de los primeros 80 iban rapidísimas, tal vez en demasía, con lo cual estos sonidos duraron, como tantos otros, menos que un telediario.
Yo, muy moderno por aquel entonces, me enteré que el grupo era la bomba en Inglaterra y salí corriendo a comprar el single Me and Mr Sanchez para regalar a un amigo. No creo que mi amigo quedara muy impresionado, y un servidor tampoco, aunque ese estribillo siempre estuvo en mi cabeza.
Con los años (el disco es del 82) me doy cuenta de que es un buen disco de eso, ritmos latinos y toques Jazz con muy buenos temas y que hay que rescatar.
Otro tema que fue single Carioca seguro que os suena ligeramente y es muy reconfortante.
Y mi recomendación es el tema Klacto Vee Sedstein, y la razón es que es un tema que podían haber firmado en su momento Spandau Ballet, porque no nos olvidemos que su segundo Lp Diamond se decantó hacia estos ritmos latinos, con predominio de los metales.
Como curiosidad me gustaría decir que uno de los componentes formó posteriormente formó el grupo de bastante éxito Matt Bianco.Salsa tamizada como sólo los ingleses sabían hacer por aquel entonces.
BRT


JAPAN - GENTLEMEN TAKES POLAROIDS

  No eran New Romantic, no eran Tecno Pop, no eran New Wave, ¿Qué eran? Eran Japan. Una mezcla de todo y de nada. Porque sin ser fan acérrimo del grupo, hay que reconocer que en los últimos 30 años pocos grupos como ellos, con integridad, elegancia e imágen han poblado el panorama musical.
En este cuarto Lp, sin contar el recopilatorio, su sonido ya está pulido, las guitarras están en un segundo plano, casi inexistentes, y su mezcla entre sintético, con roces Roxy Music, un glam muy tardío, esa tecnología celestial, ese toque Cool, unido a la imágen un tanto andrógena del estupendo cantante y músico que es David Sylvian, hacen un disco ensoñador, distinguido y para escuchar de etiqueta.
Músicos magistrales, (¡Dios mío como sonaba ese bajo!), supieron elaborar melodías fantásticas y tal vez un pasito por delante de los demás, ya que me atrevería a decir que los sonidos de este disco aún tardaron uno o dos años en sonar de forma cotidiana en las emisoras vía ABC o Duran Duran por ejemplo. Estos últimos le deben gran parte del sonido de sus dos primeros discos, con esos sonidos electrónicos que parecían un helicóptero entrando y saliendo de su música.
El título y la portada te hacen mirar el disco de otra manera, y da la sensación de que no debes de cogerlo si estás con camiseta y pantalones vaqueros ¡Por favor, un poquito de compostura! porque te enfrentas ante algo con un sonido perfecto, todo donde debería de estar, ni más ni menos.
Para el que crea que la máquinas son frías, que escuche el disco y después me dice si piensa lo mismo.
Todos son buenísimos temas, pero mi debilidad es Nightporter con piano de Satie por todos los lados, es decir, minimalista, sencillo, pero certero y apasionado.
Disco imprescindible para la electrónica de todos los tiempos, puede que no esté entre los cien primeros, pero sigue siendo imprescindible.
Uno de los mejores grupos de la decada de los 80.
Adios, me voy corriendo a poner el frack, que voy a escuchar el disco.
 gentlemen


domingo, 24 de junio de 2012

DRP - ELECTRO BRAIN 586

Este dúo japones de Sapporo, fichado en el año 90 por el reputado sello belga Body Recods, especializado en EBM, editó este único trabajo.
Un disco que sino sabes de donde son, podrías firmar de inmediato que son de Centro Europa.
Aquí no hay ni trampa ni cartón, aquí hay puro y duro EBM.
Nada más, ni nada menos.
Eso sí, también hay calidad dentro de este estilo.
Recogiendo lo mejor del legado de D.A.F o de Nitzer Ebb (por poner dos ejemplos), pero también de toda la escuela europea, los nipones poner los secuenciadores y las cajas de ritmo a toda potencia,  para proporcionarnos frecuencias rítmicas de alto voltaje y, como no, para que bailemos de manera espasmódica y próximos al trance electro tribal. En cristiano, como putos salvajes.
Como dije, no esperes encontar nada más que eso.
Pero llega de sobra, porque no sólo son ritmos y secuencias brutales, es que además hay buenos temas que harán que los amantes del EBM  disfruten de muchos de ellos, sino de todos.
Una pena que los mozalbetes del país del Sol Naciente no publicasen nada más, porque prometían darnos caña por todos los lados.
He visto por la red, que uno de los miembros se fue por caminos menos potentes y más cálidos pero sin abandonar la electrónica.
It´s only EBM, but I like you!
BRAIN

KLÄNGE - THE HEART /HERTZ FILES

Este disco lo puse al poco de comenzar el blog en, vamos a llamarlo así, su primera etapa.
Creo que debido a eso, a sus comienzos, este disco pasó bastante desapercibido para mi gusto.
Como muchos de aquel entonces, este disco lo conocí a través de Rotor y, no sabría decirte porque, pero lo compré.
Supongo que en los boletines que mandaban por correo, debí de leer algo que me llamó la atención pero, vuelvo a repertir, no sé.
El caso es que cuando lo puse quedé con cara de ocho.
No era lo que esperaba en un principio pero no me defraudó.
Había algo que no comprendía pero que me llamó la atención.
Y amigos míos, como pasa con muchos discos, no sabes pero es que tampoco te importa. Lo único que sabes y que te importa es que lo escuchas que te gusta y mucho.
Que puede que no es lo que estabas acostumbrado a escuchar pero...............¡Qué bien suena!
El trabajo electrónico ambiental áspero (relajado incluso en ocasiones) y osucro, mezclado en ocasiones con sonido industrial.
Pero un sonido industrial del siglo XXI. Ya no se necesita reproducir a la fábricas de metal, sino que se reproducen esos sonidos menos duros de la industria más tecnificada.
Todo es lo hicieron entre Massimiliano Bocchio y Giuseppe Iannicelli que eran los miembros originales aunque, el alma mater es Bocchio que es el que sigue con el nombre del grupo.
Tanto éste, como los otros dos que publicó con el sello italiano Minus Habens son de difícil localización.
Posteriormente ha seguido publicando bajo el nombre de Klange pero se ha ido por caminos más "faciles" pero no por ello menos interesantes, como son sonidos más Lo-fi próximos al Lounge más electrónico ideal para bandas sonoras.
Incluso, bajo otro nombre, se ha ido a los terrenos del sonido más surf y, increiblemente, tampoco le sale nada mal.
Los ultimos trabajos, ya de hace algunos años, los puedes bajar desde su página de forma gratuita.
También hablaré de ellos en un futuro y los recomiendo.
El que aquí nos ocupa, editado en el año 95, no diría que es álbum imprescindible de electrónica experimental, porque mis conocimientos en esta matería no son muchos (tampoco en otros), pero sí que me parece un gran, gran trabajo que creo que es muy recomendable y que te reportará buenos momentos sonoros.
No he encontrado ningún vídeo de este trabajo. Así que no pongo ninguno que no contenga los sonidos de éste para que nadie se cree una falsa idea sobre el sonido que aquí podeis encontrar.
Hertz

jueves, 21 de junio de 2012

PETER GABRIEL - GAMES WIHOUT FRONTIERS

Recuerdo que en el año 80, la tv ponía bastante el vídeo de este tema, el cual simpre me encantó por su sonido enigmático y oscuro.
Nunca he sido seguidor de Peter Gabriel, que tiene buenos y conocidos temas.
Pero este es el que más me gusta de todos los que he escuchado.
Es más, es de esos temas que me parecen atemporales, que suenan bien en cualquier época, en cualquier espacio.
Los teclados creando esa atmósfera que casi se podría catalogar de axfisiante. Un medio tiempo entre el Pop Rock y el Art Rock, pues la verdad es que el músico intentaba, por aquel entonces estar dentro de esa vanguardia sonora asequible para todos, pero no  subyugada por lo que dictaban las multinacionales.
Un gran tema que hay que recuperar.
La cara b son dos temas unidos.
Un primero,  Start muy bueno. Suave y ambiental. Y I Don´t Remember más Pop Rock, pero entretenido y con buena producción.
Escucha sin fronteras buenos temas como éste.
Juegos 

lunes, 18 de junio de 2012

MECANO - NO ME ENSEÑEN LA LECCION

Este es ul último single que se extrajo del álbum de debut del grupo español.
Y ser el último significó que fue el quinto. Sí, el quinto, que se dice muy rápido.
No me enseñen la lección es una Tecno-canción, que no por ser lenta, es una balada del grupo.
Yo más bien diría que es un tema triste que nos expone como nos encontrábamos muchos durante aquellos años de adolescencia.
Y es que las letras de Mecano, sino siempre, desde luego en sus comienzos, nunca me han dejado de parecer bastante tristes y depresivas, de alguien agobiado.
Vale que aquí eran letras dirijiridas a adolescentes, pero ¿Es que tú no fuiste?.
La cara b, que también estaba en el Lp, es Me Voy De Casa. También típicos problemas que nos ocurren cuando eres joven y crees que no sé si todos, pero desde luego tus padres, no te comprenden.
Este último tema más bailable y con estribillo  pegadizo. Tecno Pop como mandan los cánones.
Que no es otra cosa que un tema Pop, corto y efectivo, aderezado con buena tecnología del momento.
Y ese momento era el 82.
Estos grupos se deberían de clonar para que siempre fueran adolescentes, porque después de esto, no les puedo negar calidad en muchos otros temas, pero empezaron a ser un grupo Juegos Educa como yo los llamo.
A saber, le gusta a todo el mundo. Algo que muy, pero que muy pocas veces me parece que sale bien la jugada.
Por cierto, el batera del directo es el señor Warren Can de Ultravox.  
 Enséname

sábado, 16 de junio de 2012

M.A.R.R.S - PUMP UP THE VOLUME

Un único disco, una sóla colaboración de dos grupos y el legado que dejaron.
Miembros de Colour Box y A.R. Kane se unieron para hacer este imprescindible disco de la música  de baile electrónica y, más concretamente del House.
Un bombazo mundial que el año 87 bailaba todo el planeta.
Nada fue igual a partir de entonces.
Sin melodía, las bases aplastantes y los ritmos contundentes hacían que te movieses sin quererlo.
Todos subíamos el volumen y no sé porque, pero muchos sabíamos que era algo grande lo que estábamos escuchando.
Quince años después, lo rescato de una cubeta a un eurillo y compruebo que este Electro House sigue suena tan actual y vigente que parece que acaba de salir al mercado.
No hubo nada más después de esto. Ningún tema nuevo ni intentaron repetir la fórmual del éxito.
Lo que importa es que este es un tema seminal para futuros estilos dentro de la música de baile.
Volumen

JAPAN - GHOSTS

Cada día que pasa y los escucho, no tengo ningún reparo en decir que Japan es de los mejor que dio en los 80 la música inglesa.
Puede sonar exagerado, habiendo tanto bueno en aquella época, pero es que estos chicos dejaban en cada trabajo calidad por todos los lados.
Todo estaba cuidado hasta el mínimo detalle, no sólo en cuanto a la estética, sino en lo que a sonido y producción se refiere, que es la que más me interesa.
Nunca sonaban mal. Su sonido es magia pura.
El otro día adquirí este single en una cubeta de un rastrillo. No lo dudé por un momento.

El tema es un fantástico tema que pertenece a su Lp Tin Drum que se editó en el 81, y que siendo el más intimista, fue el que más éxito tuvo, aparte de ser su último disco en estudio.
Ghosts se editó en el 82, y es una gozada de electrónica ambiental, oscura, densa, fantasmagórica, que con la voz de Sylvian se dulcifica de tal manera que parece una nana sintética.
Pero, por si ya no llegase con la cara A, está en la cara B la fantástica versión alternava de The Art Of Parties, un temazo sea la versión que suene. 
Esta toma parece más sencilla, menos recargada, como sonando en directo, pero de una calidad sonora apabullante. 
Es más al final suenan como aplausos, como si fuera grabado en directo en un auditorio pequeño o en el estudio delante de poca gente pero, en la contraportada del single no viene nada de que sea directo.
Da igual, dos temazos que no se pueden escapar.
Elegancia, distinción, pose, estética, pero sobre todo calidad sónica.
Espero que todos los fantasmas sean así.

jueves, 14 de junio de 2012

RETRO MECHANICAL EVOLUTION - FUNK HOUSE CHORB



Uno, a su edad, se desmelena y cogiendo de aquí y de allá, repite la fórmula de Click & Cuts más Nu-Jazz y marciana.
Pero, tal vez, en el Tema que da título al single, haya un acercamiento al House más Jazzy y orgánico.
El segundo tema es menos rítmico, más ambiental y con ciertos toques Free o Freakys. Tú mismo.
Por si no me llegase con pasármelo bien haciendo esto, me puse en contacto con el sello de Atom Cobalto y Victor Rozalen  El Que? Produkt ( http://elquemusic.blogspot.com.es/) y me han fichado para su sello.
También les agradezco que me hayan hecho poner un nombre al proyecto, cosa que no se me había pasado por la mente, pero que ahora le veo sentido y me encanta.
Por si fuera poco el la página que os puse anteriormente de El Que? Produkt aparecerá, de modo exclusivo, un EP que reune los dos singles  (este incluido) editados hasta la fecha y que se llamara Reunion EP.
No espero que os guste, pero sí que dejeis algún comentario.
Funk House Chorb



Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Funk House Chorb, Minimal jazz-by (Retro Mechanical Evolution) / CC BY 3.0
Minimal Jazz - By by chorbyradio Funk House Chorb by chorbyradio

miércoles, 13 de junio de 2012

COMUNICADO DE PRENSA DE RADIO FILISPIM


ESTAIS TODOS INVITADOS

 XII SESIÓN VERMÚ do Colectivo Opaíí! - Rádio FilispiM.
O vindeiro sábado 16 de xuñoColectivo Opaií! – Rádio FilispiM, levará a cabo a súa XII Sesión Vermú, dende as 12:00 até as 15:00h, na traseira do Mercado de Caranza en Ferrol.
Como xa é tradicional, durante a XII Sesión Vermú deste sábado, se emitirá un programa de radio especial, coas voces de todos os programas desta grella  e a actuación do grupo folc da comarca Alén de Ancos, que participará na vindeira edición do Festival de Ortigueira. AdemáIs haberá pinchos filispinianos para acompañar o delicioso vermú, e mesmo a  presentación das novas camisolas de Rádio FilispiM.
Durante o programa especial, os 22 programas de produzón propia que se emitiron na grella 2011/2012, avaliarán como ten sido o curso radiofónico, que agora remata.
Outros 15 programas de produzón allea, [podcast independentes ou mesmo doutras radios libres de Galiza, do Estado e do mundo, ademáis dos contrainformativos  Más Voces e Democracy Now]completaron a programación da radio libre e comunitaria da Terra de Trasancos que emite dende Caranza. Así, máis de 37 espazos radiofónicos diferentes se emitiron semalmente na grella 2011/2012 de Rádio FilispiM.
Canto a produzón propia, a programas xa consolidados coma "Diagnóstico Positivo", "O Recuncho", "Divertimento para pequenos monstros", "Atenta!", "Sin Fronteras", "O Souto", "Chocolate por la noticia",  "Leña Dura DF", "Caleidoscopio", "Aquilo que vibra", ou "O Programa do Colectivo Opaíí!", sumáronse outros novos, até completar un total de 22 programas de produzón propia: "Música, surf y medioambiente", "En Tránsito", "Ferrolterrap", "A Fábrica da Luz", "La Hora de la Almádena", "O Pinchacarneiro", "Sonido Emergente" ou "Harmónicos nas Ondas".
As temáticas dos programas de produzón propia foron ben diversas: medio ambiente, surf, músicas alternativas, saúde, SIDA, contrainformación, literatura xuveníl, permacultura, inmigraciónA implicación  dos colectivos da comarca e persoas radio-apaixoadas da comunicación libre e comunitaria, coa Rádio FilispiM, ten crecido exponencialmente nesta grella.
Por outra banda, o Colectivo Opaíí!-Rádio FilispiM, contou esta grella coas súas primeiras e propias Aulas de Formación en Técnicas de Rádio-difusión básicas, co fin de mellorar a cualidade dos espazos radiofónicos que se emiten.
Rádio FilispiM, é unha radio do Terceiro Sector da Comunicación,  autoxestionada, sen ánimo de lucro e que non emite ningún tipo de publicidade, e que transmite dende agosto de 2005 para a nosa Comarca no 93.9 FM e para todo o mundo vía streaming en: http://giss.tv:8000/radiofilispim.ogg
Grazas pola difusión; ficades convidadas a un Vermú!
Xúntase cartaz.
--


OPAII-Rádio FilispiM [93.9 FM]
A rádio livre e comunitária da Comarca de Trasancos emitindo desde Ferrol.
Web: http://www.opaii.blogspot.com
Ao Vivo: http://www.ustream.tv/channel/filispina
E-mail: filispina@gmail.com
Direcçom Postal: Avda. Castelao S/N [baixos do mercado de Caranza], CP. 15406 Ferrol [A Corunha]

sábado, 9 de junio de 2012

OMD - SOUVENIR

Bueno amigos, con tanto rescate que hay por los medios de comunicación, pues vengo yo, cual héroe cualquiera, y rescato este single que "rescaté" en una de mis incursiones por las tiendas de segunda mano.
También aprovecho para filicitarnos a todos los que, de una manera u otra, estamos implicados en este blog.
Porque, en este nueva andadura ya hemos llegado a diez mil visitas,  algo que no esperaba llegar tan pronto y que espero que siga subiendo poco a poco, sino llega la "mano negra" y lo escoña todo.
El caso es que este single no necesita presentación, creo que es de sobra conocido por todos, una pequeña joya del Tecno Pop más melódico y exquisito que se editó en el 81 y que fue un bombazo en toda Europa.
Lo aquí interesante son los dos temas que hay en la cara b.
Un Motion and Heart que aparecia en el Lp anterior Organisation pero en la versión Amazon. Es un buen lavado de cara del tema, suena como más amateur, menos producido, pero me gusta.
El otro tema es Sacred Heart, un tema que sólo se encontraba en este disco y que me parece estupendo, y que nos muestra la cara más experimental  y la electrónica menos fácil que a estos chicos les gustaba practicar.
Eso sí, pocos como ellos sabían hacer esa misma electrónica experimental con dosis de sentimiento y emoción.
Para finalizar, la curiosidad  que tiene la portada.
En España salió a un precio de 125 pelas, (que era barato para aquel entonces), y en una serie que se llamaba delfín.
También esta el logotipo con el Big Ben, y que ponía que el disco había sido número uno en Inglaterra.
Algo que ahora nos trae al pairo, pero que en aquellos años, el hecho de ser éxito en ese país, al igual que en USA, era mucho terreno ganado.
A disfrutar todos con este estupendo single de tres temas.
SSO



miércoles, 6 de junio de 2012

VIDEO ASHES DE SON & THE HOLY GHOSTS



"Ashes" . Shadows & Monsters. "Son & The Holy Ghosts". 2012. from metxero on Vimeo.


 El grupo malloquín acaba de mandarme el vídeo de su último single Ashes que me parece un fenomenal trabajo dentro de su estilo Folk Rock  y que pertenece a su último EP aquí comentado y que vale mucho la pena.
Espero que os guste tanto como a mí.
Mucha suerte al grupo y gracias por confiar en el blog.
Os dejo enlaces de interés y demás cositas.
http://vimeo.com/43359615
http://sontheholyghosts.bandcamp.com/album/shadows-monsters
http://www.myspace.com/sonandtheholyghosts


 




Los mallorquines Son & The Holy Ghosts estrenan el videoclip de “Ashes”,  el sencillo que servirá de carta de presentación para todo el país.
Palma, 4 de junio de 2012. El grupo mallorquín Son & The Holy Ghosts estrena el videoclip de su nuevo sencillo: “Ashes”. Rodado íntegramente en Mallorca, el audiovisual ha sido dirigido por Mateu Moll y producido por  Aída Gaitero.
El grupo, cuya música se mueve entre el country americano alternativo, el folk, y el rock and roll, pretende utilizar el vídeo con el objetivo de promocionar “Shadows & Monsters” su segundo trabajo discográfico, estrenado en diciembre de 2011 y que ha sido editado por ellos mismos.
La banda mallorquina, compuesta por Guillem Mesquida (voz y guitarra acústica), Joan Grimalt (guitarra eléctrica, pedal steel guitar), Xesc Carbonell (guitarras eléctricas seis y doce cuerdas), Quique Pérez (bajo) y Josep Verdera (batería), espera poder repetir una gira similar a la realizada con su primer disco “Lyrics & Songs” (2009 Blau/Discmedi), que les permitió presentar al grupo en ciudades como Valencia, Barcelona, Segovia, Puerto de Santa María, Cádiz y Ceuta,  a través de la iniciativa “Artistas en Ruta” promovida por de la Unión Fonográfica Independiente.
De momento, “Shadows & Monsters” ha sido presentado en diferentes actuaciones en Mallorca. La más multitudinaria fue la del Teatro de Lloseta, el pasado 4 de mayo en donde el grupo consiguió reunir a unas quinientas personas, en una noche en la que también se subió al escenario la mallorquina Maika Makovski. Y de cara a los próximos meses ya tienen confirmadas algunas fechas en Mallorca y en festivales y salas de la península como el próximo 21 de junio día de la música junto a Anni B Sweet , el Jarana Festival con Mujeres, Las Kellies, etc. o el festival Monkey Week celebrado en octubre en el Puerto de Santa María.